ΓΙΑ ΣΕΝΑ / FOR YOU
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΙΚΟΝΑ / THE WORLD TO BECOME A PICTURE
Απο τους Χτίστες του Γιώργου Χειμωνά. Μουσική του Arvo Part.
From The Builders by Giorgos Chimonas. Music by Arvo Part.

ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΙΟ / OCEAN LINER
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΜΗΝ ΠΑΜΕ ΑΠΟΨΕ ΠΟΥΘΕΝΑ / LET’S NOT GO ANYWHERE TONIGHT
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ / I LOVE YOU SO
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΦΙΛΑ ΜΕ / KISS ME
Στίχοι: Κώστας Μπαλαχούτης, μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος
Lyrics by Kostas Balachoutis, music by Christos Papadopoulos

ΠΕΤΑΩ / I’M FLYING
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ / THE WINGS OF LOVE
By Wim Wenders

ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΚΙ ΟΠΛΟΦΟΡΩ / I WALK AROUND CARRYING A GUN
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΠΟΤΕ / NEVER
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΠΑΤΩΜΑ / FLOOR
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

Ο ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΗΣ / THE CARD PLAYER
Μιχαήλ Χουρμούζη
Michael Chourmouzis

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ / THE SYSTEM
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΣΙΔΕΡΟ / IRON
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ / FREQUENCY
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης, Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Kostas Tripolitis, music by Stamatis Kraounakis

ΑΛΛΟΣ ΕΓΙΝΑ / I BECAME SOMEONE ELSE
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Kiki Lesendric
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Kiki Lesendric

ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΕΦΕΡΗ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 28 ΜΑΪΟΥ 1926
REFUGEE, FROM
SEFERI’S DIARY, DATED 28 MAY 1926

ΜΑΜΑ ΓΕΡΝΑΩ / MUM I’M GETTING OLD
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΚΑΣΤΡΟ / CASTLE
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΚΟΥΠΑΣΤΗ / BANISTER
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ / DIMITRIS’S SONG
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ / BLOOD WEDDING
Federico Garcia Lorca

ΠΑΩ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΟΥΡΑΝΟ / I’M GONNA TOUCH THE SKY
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ / THIS NIGHT REMAINS
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

Ο ΕΝ ΚΑΝΑ ΓΑΜΟΣ / THE MARRIAGE AT CANA
Dario Fo

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ / FRONT PAGE
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: The Chieftains
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by The Chieftains

ΛΑΪΚΑ / POPULAR SONGS
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΑΔΩΝΙΣ / ADONIS
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ / CHILDREN OF PIRAEUS
Στίχοι και μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Lyrics and music: Manos Hadjidakis

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ / JUST ONCE
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

ΚΟΚΚΙΝΑ ΓΥΑΛΙΑ / RED SHADES
Στίχοι και μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics and music by Stamatis Kraounakis

GRANDE AMORE
Francesco Boccia and Ciro “Tommy” Esposit

ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ / WHEN I HAVE YOU
Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος και Σταμάτης Κραουνάκης, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lakis Lazopoulos and Stamatis Kraounakis, music by Stamatis Kraounakis

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ / DEEDS OF THE PEOPLE
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Lyrics by Lina Nikolakopoulou, music by Stamatis Kraounakis

ΚΡΑΤΑΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΓΑΠΗ / LOVE EVERLASTING LIKE DEATH
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Music: Manos Hadjidakis

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Μοναδική πατρίδα
τα παιδικά μας χρόνια
είχαμε μια μπιγκόνια
στη σκάλα αριστερά

Βγαίνει χωρίς πυξίδα
ο έρωτας για ψώνια
ψωμί κι εφημερίδα
τα ρέστα στη χαρά

Γύρισα από ένα μέτωπο
που όσοι σκοτώνουνε φτιάχνουν το χάρτη
αίσθημα βαρύ αντιμέτωπο
μ’ όσα πληγώνουνε καρδιά και μάτι

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο Αύγουστο μήνα
το ‘σωσα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι αναστήθηκα, γειά σου Αθήνα

Κρίμα τόσος θυμός
διαγράφουμε φίλους
σέλφι με σκύλους
πολύς καπνός

Φεύγει γλιστρά ο καιρός
Κράτα με τώρα
πέρασε η ώρα
στάχτη ο καημός

Μοναδική πατρίδα
ένα παλιό παιχνίδι
εσύ κι εγώ ταξίδι
στα ήσυχα νερά

Να βρει κι η καταιγίδα
εμένα γι’ αντικλείδι
στο σπίτι που ποθούσες
να ζήσεις μια φορά

Γύρισα κι έχω ένα αδιάφορο
φιλί παράφορο για μια Δευτέρα
το ‘σωσα κι εκεί κρατήθηκα
κι έτσι γεννήθηκα, σα καλησπέρα

 

FOR YOU

Our only homeland
is our childhood years
we had a begonia plant
to the left of the stairs

Love goes shopping
without an encompass
bread, a newspaper
and a tip to happiness

I’ve returned from a front
where those who kill make up the map
with a heavy heart that’s facing
all that hurt the heart and the eyes

I’m back and I have a despondent kiss
a crazy kiss in the middle of August
I saved it and hung on to it
and so I rose again, hello Athens

So much anger, such a shame
we write off friends
we take selfies with dogs
so much smoke

Time slips away
hold me now
it’s getting late
the sorrow has turned to dust

Our only homeland
is an old toy
you and I on a journey
on calm waters

The storm can have me
as the spare key
to the house that once upon a time
you wanted to live in

I’m back and I have a despondent kiss
a crazy kiss for a Monday
I saved it and hung on to it
and so I was born again, like a greeting

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΙΚΟΝΑ

Ο κόσμος να γίνει εικόνα.
Αυτή θα είναι η τελευταία ζωή των ανθρώπων να τους σκεπάσει μια εικόνα.
Απομακρύνθηκε ο ορίζοντας πια.
Η ζωή φάνηκε πρώτα εις τους τοίχους.
Ένας τοίχος με υλικό σαν σημασία.
Αργά εκατέβαινε ο ουρανός.
Υπέροχος κεφαλόδεσμος από λοξά βαρειά καλύμματα
λύθηκαν κι έπεφταν αργά για να φανεί ξανά πόσο καλό είναι το φως.

LET THE WORLD BE A PICTURE

Let the world be a picture
This will be the last life of the people
to be covered by a picture
The horizon is now afar
Life first appeared on the walls
A wall made with material like meaning
The sky was slowly coming down
Wonderful head bandage made of oblique, heavy covers
that got undone and fell slowly to show once again how good the light is

ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΙΟ

Τόσο καπνό που πίνω μέσα μου άμα τον είχα ταξιδέψει
θα ‘χα γυρίσει όλη τη γη από τη νύχτα ως την αυγή
παρά που λες πως μ’ αγαπάς να ‘χα πιστέψει

Γιατί τώρα είναι σπάνιο να ξοφλήσω το δάνειο
που ‘χα πάρει απ’ το χτες για να ελπίζω
σ’ ένα αγώνα τιτάνιο σαν υπερωκεάνιο
μες την ομίχλη στεριά να σφυρίζω

Παναγιά μου εσύ του Νοτιά
της καρδιάς μου η γη ξενιτιά
της καρδιάς μου η γη μια βαθιά πληγή
που την κλείνει του χρόνου η φωτιά

Παναγιά μου εσύ του Νοτιά
της καρδιάς μου η γη ξενιτιά
της καρδιάς μου η γη μια βαθιά πληγή
που την κλείνει του χρόνου η φωτιά

Τόσο καπνό που είδαν τα μάτια μου άμα τα βλέφαρα είχα κλείσει
ίσως και να ‘χα ονειρευτεί πως σαν την έρημο καυτή
είν’ η ψευτιά που λόγια αγάπης πάει να χτίσει

Γιατί τώρα είναι σπάνιο να ξοφλήσω το δάνειο
που ‘χα πάρει απ’ το χτες για να ελπίζω
σ’ ένα αγώνα τιτάνιο σαν υπερωκεάνιο
μες την ομίχλη στεριά

OCEAN LINER

If all the smoke I carry inside me had been a journey
it would have taken me around the world, from night to dawn
instead of believing your saying that you love me

Because now it’s unlikely that I’ll ever pay off what I borrowed
from the past so I can hope
in a titanic effort, like an ocean liner
in the mist calling out for earth

Virgin Mary of the south wind
the homeland of my heart is the exile
the homeland of my heart is a deep wound
healing by the fire of time

My eyes have seen so much smoke that had I closed my eyelids
perhaps I would have dreamt that the falsity that devises words of love
is as hot as the desert

ΜΗΝ ΠΑΜΕ ΑΠΟΨΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

Μην πάμε απόψε πουθενά
μόνο μια βόλτα μακρινή στην παραλία
των βαποριών τα φώτα κοίτα
πως σκορπάνε στα νερά
του λούνα παρκ τη ρόδα
πως γυρίζει μες στη νύχτα
τίποτα άλλο

Αγάπη μου που δεν μπορώ
αυτά που θέλω να σου δίνω δεν μπορώ
στους δρόμους όταν περπατώ
πρέπει το χέρι σου ν’ αφήνω
και στον κόσμο μέσα να περνώ

Μην πάμε απόψε πουθενά
πέφτει μια ήσυχη δροσιά στα καφενεία
Στη σιδερένια σκάλα γείρε
μ’ όλα τ’ άστρα στα μαλλιά
του φεγγαριού το σώμα
πως γλιστράει μες στις γρίλιες
τίποτ’ άλλο

Αγάπη μου που δεν μπορώ
αυτά που θέλω να σου δίνω δεν μπορώ
στους δρόμους όταν περπατώ
πρέπει το χέρι σου ν’ αφήνω
και στον κόσμο μέσα να περνώ

LET’S NOT GO ANYWHERE TONIGHT

Let’s not go anywhere tonight
let’s only go to the beach for a long walk
the lights of the boats
scatter in the water
the spinning wheel at the fair
goes around in the night
nothing else

My beloved, I cannot
I can’t give you what I want
when I walk in the streets
I have to let go of your hand
and walk through the crowd

Let’s not go anywhere tonight
there is a quiet dew at the coffee shops
Lay by the metal staircase with all the stars in your hair
the moon’s body
slips through the blinds
nothing else

My beloved, I cannot
I can’t give you what I want
when I walk in the streets
I have to let go of your hand
and walk through the crowd

ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ

Ούτε μια στιγμή δε μ’ άφησες να παίξω
Ούτε μια στιγμή τα χείλια μου να βρέξω
Άρχισα κι εγώ να σου γυρνάω τις πλάτες
και να συναντώ αγγέλους υπνοβάτες

Άρχισες μετά να στέλνεις ποιηματάκια
Με τα κινητά ατάκες και στιχάκια
Έλεγε η καρδιά αν βρεις αγάπη χτύπα
Στο ‘πα μια βραδιά που είχα γίνει σκνίπα
Πόσο σ’ αγαπώ

Δωσ’ μου τα φιλιά που μου κρατάς εκείνα
Τα εφηβικά τα γιασεμιά τα κρίνα
Πέρασα πολλά για να ‘ρθω ως εσένα
Φίλα με δίπλα σού τα ‘χω φυλαγμένα
Πόσο σ’ αγαπώ

Ήταν η στιγμή που ήθελα να φύγω
Κι ήρθαν κι οι λυγμοί στα μάτια λίγο λίγο
Έρωτας μπορεί ν’ αντέξει αυτή τη γύμνια
Που να συγχωρεί του κόσμου την ασχήμια
Πόσο σ’ αγαπώ

Δώσ’ μου τα φιλιά που μου κρατάς, εκείνα
Τα εφηβικά τα γιασεμιά, τα κρίνα
Πέρασα πολλά για να ‘ρθω ως εσένα
Φίλα με δίπλα σού τα ‘χω φυλαγμένα
Πόσο σ’ αγαπώ

I LOVE YOU SO

Not even for a moment did you let me play
Not even for a moment did you let me quench my thirst
So I started turning my back to you
and meeting sleepwalking angels

Then you started sending me poems
Soundbites and lyrics to my phone
My heart was saying “if you find love go for it”
So I told you one night when I got drunk
That I love you so

Give me the kisses that you have saved from me
The adolescent kisses, the jasmine, the lilies
I went through a lot to be here with you
Give me double the kisses, I’ve saved them all for you
I love you so

It was the moment that I wanted to leave
With my eyes full of tears
Only love can stand the nakedness
That forgives the ugliness of the world
I love you so

Give me the kisses that you have saved from me
The adolescent kisses, the jasmine, the lilies
I went through a lot to be here with you
Give me double the kisses, I’ve saved them all for you
I love you so

ΦΙΛΑ ΜΕ

Λες πριν να γίνουν όλα χτες
τρέξε σ’ άλλες εποχές που ο χρόνος σταματά
Θες να σκορπίσεις τις σκιές
της ψυχής οι εκδρομές να ’χουν δάκρυ τη χαρά

Φίλα με σαλπάρω και χάνομαι
Κοίτα με πετώ να σε βρώ
Στην καρδιά τον πόνο να σβήσεις εδώ
Φίλα με να δεις πως αισθάνομαι
Κοίτα με με πόθο να ζω
Στο κορμί σημάδια ν’ αφήσεις εδώ

Μη μιλάς για τα παλιά
είναι τόσα τα καρφιά κι ο σεβντάς μια φυλακή
Να ξεκλειδώσεις τα κελιά
κι ύστερα σα ζωγραφιά να φουντώσει η γιορτή

Φίλα με σαλπάρω και χάνομαι
Κοίτα με πετώ να σε βρώ
Στην καρδιά τον πόνο να σβήσεις εδώ
Φίλα με να δεις πως αισθάνομαι
Κοίτα με με πόθο να ζω
Στο κορμί σημάδια ν’ αφήσεις εδώ
Εδώ

KISS ME

You say run to other seasons where time has stopped
before everything becomes the past
You want the shadows to scatter
the soul to cry tears of joy on its journeys

Kiss me, I sail away and get lost
Look at me, I am flying looking for you
Erase the pain from my heart, here
Kiss me, see how I feel
Watch me living with desire
Leave marks on my body, here

Don’t talk about old times
the nails are so many and the pain is a prison
Unlock the cells
and let the celebration begin as if it was a work of art

Kiss me, I sail away and get lost
Look at me, I am flying looking for you
Erase the pain from my heart, here
Kiss me, see how I feel
Watch me living with desire
Leave marks on my body, here

ΠΕΤΑΩ

Πετάω
Κοιτάω
Πιο μέσα ακουμπάω ξανά
και βρίσκω εσένα με μάτια από δάκρυα στεγνά

Μια αγκαλιά υπάρχει ακόμα για μένα
φιλιά δοσμένα στου κόσμου τη μαύρη ερημιά
Πετάω
Ρωτάω που πάει τόση αγάπη μετά

Πετάω
Το κρύβω
Μια φέτα αλείβω με φως
Το κρύβω πως νιώθω τον πόθο που είχα μικρός

Μια αγκαλιά υπάρχει ακόμα για μένα
φιλιά δοσμένα στου κόσμου τη μαύρη ερημιά

Περιφέρεται
κι ενδιαφέρεται ένας έρωτας με ρομφαία
Φανερώνεται κι ενσαρκώνεται
σαν μια άνοιξη τελευταία

Υπερθέαμα στο στερέωμα
ένας έρωτας μ’ άδεια χέρια
Μες στ’ απόβροχο ανυπόγραφο
ένα γράμμα σου απ’ τ’ αστέρια

Πετάω
Κοιτάω
Πιο μέσα ακουμπάω ξανά
Ξανά

I’M FLYING

I am flying
I am looking
I reach deep inside again
and I find you with your eyes dry of tears

An embrace still exists for me
kisses for the world’s black wilderness
I am flying
I am asking where does all the love go afterwards?

I am flying
I’m hiding it
I butter my bread with light
I am hiding that I still feel the desire I had when I was young

An embrace still exists for me
kisses for the world’s black wilderness

Love holding a sward
rambles and is interested
Revealed and embodied
like a spring that’s the last one

A spectacle in the universe
love with empty hands
After the rain, an unsigned letters of yours
from the stars

I’m flying
I’m looking
I reach deep inside again
Again

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Όταν το παιδί ήταν παιδί,
περπατούσε με τα χέρια ανοιχτά
Ήθελε
το ρυάκι να ‘ναι ποτάμι
το ποτάμι, χείμαρρος
κι η λιμνούλα,
θάλασσα
Όταν το παιδί ήταν παιδί,
δεν ήξερε
ότι ήταν παιδί.
Όλα ήταν γεμάτα ζωή
κι η ζωή ήταν μία
Όταν το παιδί ήταν παιδί
δεν είχε γνώμη για τίποτα.
Δεν είχε συνήθειες,
καθόταν οκλαδόν, έτρεχε
είχε τσουλούφι στα μαλλιά
και δεν έκανε γκριμάτσες
όταν το φωτογράφιζαν

THE WINGS OF LOVE

When the child was a child,
he was walking with open arms
He wanted
the stream to be a river
the river to be a watercourse
and the little lake
to be the sea
When the child was a child,
he didn’t know
that he was a child.
Everything was full of life
and life was only one
When the child was a child
he didn’t have an opinion on anything.
He didn’t have habits,
he would sit down in the lotus position, he would run
he had a fringe
and wouldn’t grimace
when he was being photographed

ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΚΙ ΟΠΛΟΦΟΡΩ

Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ γιατί ποτέ να σ’ αποκτήσω δεν μπορώ
δεν είχα φταίξει πουθενά κι άσε με εδώ στα σκοτεινά να προχωρώ
Κυκλοφορώ κι αδιαφορώ κι αν υποφέρω κι αν ανοίγω σα φτερό
για ‘κείνο που ‘χει πια χαθεί κάνω το τραύμα πιο βαθύ κι αποχωρώ

Και απορώ που μια ζωή κυκλοφορώ και σε λατρεύω
αλλά δεν είμαι και θεός να σε παιδεύω
και απορώ που μια ζωή από παιδί παρακαλάω
μα ούτε σ’ ένα παραμύθι δε χωράω

Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ
γιατί ποτέ να σ’ αποκτήσω δεν μπορώ
δεν είχε φταίξει πουθενά
κι άσε με εδώ στα σκοτεινά να προχωρώ

Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ και σ’ έχω απάνω μου σα ρούχο καθαρό
μέσ’ στου μυαλού μου τις φωτιές τις μαγεμένες σου ματιές να λαχταρώ
Κυκλοφορώ κι αδιαφορώ κι ούτε που θέλω της αλήθειας το νερό
κι αν ήταν ψέμα το φιλί εγώ που το ‘θελα πολύ το συγχωρώ

Και απορώ που μια ζωή κυκλοφορώ και σε λατρεύω
αλλά δεν είμαι και θεός να σε παιδεύω
και απορώ που μια ζωή από παιδί παρακαλάω
μα ούτε σ’ ένα παραμύθι δε χωράω

Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ
γιατί ποτέ να σ’ αποκτήσω δεν μπορώ
δεν είχε φταίξει πουθενά
κι άσε με εδώ στα σκοτεινά να προχωρώ
Να προχωρώ
να προχωρώ
να προχωρώ

I WALK AROUND CARRYING A GUN

I walk around carrying a gun because I can never make you mine
I wasn’t to blame for anything so let me walk here in the darkness
I get around and I’m indifferent, and even though I suffer and I open up like a wing
I deepen the wound for what’s been lost, then I depart

And I wonder about how I walk around and adore you all my life
but I am no God to persecute you
and I wonder about how I’ve spent a lifetime pleading, since I was a child
but I don’t even fit in a fairy-tale

I walk around carrying a gun
because I can never make you mine
I wasn’t to blame for anything so let me walk here in the darkness

I walk around carrying a gun and I have you on me like a clean garment
in my mind’s fires I long for your enchanted glances
I walk around and I am indifferent and I don’t even want the water of truth
and if your kiss was a lie, I wanted it so much that I forgive you

And I wonder about how I walk around and adore you all my life
but I am no God to persecute you
and I wonder about how I’ve spent a lifetime pleading, since I was a child
but I don’t even fit in a fairy-tale

I walk around carrying a gun
because I can never make you mine
I wasn’t to blame for anything so let me walk here in the darkness
Let me walk
let me walk
let me walk

ΠΟΤΕ

Ποτέ, τόσες νύχτες για σένα
ποτέ τόσο εσύ πουθενά
κι εκεί που σε παίρνω για ψέμα
στο αίμα μου μπαίνεις ξανά
κι εγώ που χρόνια ζω για σένα

Ποτέ δεν θα μπω σ’ άλλο σώμα
ποτέ κι ας γυρνώ σα σκιά
ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
στο πριν στο ποτέ στο μετά

Ποτέ τόσες νύχτες για νύχτες
ποτέ τέτοιο τέλος φωτιά
κει εκεί που κοιμόσουν και μ’ είχες
καπνός από στάχτη παλιά
κι εγώ που χρόνια ζω λες κι ήρθες

Ποτέ δεν θα μπω σ’ άλλο σώμα
ποτέ κι ας γυρνώ σα σκιά
ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
στο πριν στο ποτέ στο μετά
Ποτέ

NEVER

Never, so many nights for you
never, so much of you nowhere
and as I take you for a lie
you get into my bloodstream again
and I live for you for years

Never will I get into another body
never, I will wonder like a shadow
never, I will still be divided
in the before, the never, the after

Never so many nights for nights
never such an end full of fire
and as you were sleeping next to me
smoke from an old fire
and I live for years as if you’ve just arrived

Never will I get into another body
never, I will wonder like a shadow
never, I will still be divided
in the before, the never, the after
Never

 

ΠΑΤΩΜΑ

Κοντά στα κύματα θα χτίσω το παλάτι μου
θα βάλω πόρτες μ’ αλυσίδες και παγώνια
και μέσ’ στη θάλασσα θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες μου φάγανε τα χρόνια

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

Ξυπνάω μεσάνυχτα κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω ποιος σου το ‘πε αδυναμία
που λογαριάζω το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο τον κόσμο στα σημεία

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

FLOOR

I will build my palace near to the sea
I’ll have doors with chains and peacocks
and I will throw my bed into the sea
because love has wasted my years

I will sleep on the floor
I will close my eyes
because there are people
who break into pieces

I wake up in the middle of the night and I open the window
whoever told you that this is a sign of weakness
that I compare my zero with infinity
and I find the world to be disabled in part

I will sleep on the floor
I will close my eyes
because there are people
who break into pieces

ΧΑΡΤΟΠΑΙΚΤΗΣ

Εγώ τέτοια ζωή δεν την θέλω πλέον! ούτε να κλέψω δεν είμ’ άξιος! Μόλις άνοιξα την πόρτα του παπά κι ευθύς μ’ ένιωσαν΄ επήγα και στου ράπτη, και σπολάτ’ οπού ήταν καλός άνθρωπος κι ευχαριστήθη με όσαις μου ‘δοκε στη ράχη, χωρίς να με κουβαλήσει και στη χωροφυλακή… Αχ! αναθεματισμένοι πως μ’ αφανίσετε!… έναν θάνατον χρεωστώ τι σήμερα και τι αύριον΄ και χίλια χρόνια αν ζήσω πάλιν θα πεθάνω. Έπειτα αυτή η ζωή δεν είν’ άλλο παρά μια σειρά βασάνων… εγώ ακόμη δεν εκατάλαβα πως ζω΄ μήτε εχάρηκα μια στιγμή, μ’ όλον ότι κοντεύω τους σαράντα χρόνους. Αλλ’ ας υποθέσω πως έζησα και 80 χρόνια: αφαιρώ αμέσως 35 ύπνον, μένουν 45, παιδιάτικη ηλικία 5, μένουν 40, και 3 για να μάθω δύο κολυβογράμματα και καμμιά ψωροτέχνη, με βρισιές και με ξυλιές, μένουν 37΄ αρρώστιες και λύπες 5 μένουν 32΄και 2 θυμός, αδημονία και ζούλια, μας έμειναν 30΄ κίνδυνοι, φόβοι, συλλογισμοί και υποψίαι, 3 χρόνια, μας έμειναν 27΄ πείνα, δίψα, πολυφαγία, κόπος, βήχας, κακοπάθεια, αδυναμία, ζάλη, συνάχι, αηδία, στενοχώρια, αναγούλα, κεφαλόπονος, κάλοι, ρευματισμοί, άλλα 3, μας έμειναν 24΄κάψι και σκόνη, κρύο και λάσπη 4, έμειναν 20΄ ψύλλοι, κορέοι, κουνούπια, μύγες, βρώμα, βοή, οχληρών ανθρώπων ενοχλήσεις, και ανοήτων απαιτήσεις, 4, μας μένουν 16΄αποτυχίαι, και επιθυμίαι, και αγανάκτηση 1, μένουν 15΄ φροντίδες του σπιτιού, του φαγιού και των φορεμάτων 8, μένουν 7΄ ξένες έννοιες, ποιος θα γίνει πρέσβυς και ποιος γραμματεύς, για του ενού τον γάδαρο και για τ’ αλλουνού το σαμάρι, 3 χρόνια τουλάχιστον, μας έμειναν 4΄ και ενάμισυ ντύσιμο, γδύσιμο, κτένισμα, πλύσιμο, κόψιμο νύχια, ξύρισμα και αναγκαίον, μένουν δυόμισυ΄ μισό χρόνον λόξιγκας, μούδιασμα, χασμουρητό, μένουν δύο΄ γηράματα και ξαναμωράματα, άλλα 3, μας λείπει κι ένας χρόνος στον λογαριασμόν! Τέτοια ζωή λοιπόν, στο διάβολο, εγώ μάλιστα οπού έχασα και την κατάστασίν μου, και την γυναίκα μου, θα είμαι πάντα πεθαμένος, να δα κι εγώ τέτοια ζωή!

THE CARDPLAYER

I don’t want such a life anymore! I’m not even able to steal! As soon as I opened the door of the priest’s house, they found me immediately. I also went to the tailor’s house, and thank God he was a good man and he was happy with just beating me up rather than take me to the police station. You damn people, you’ve destroyed me. I owe a death anyway, what if it is today or tomorrow. Even if I live for a thousand years I will still die. After all, this life is nothing but a series of torments… I don’t feel that I have ever lived. Nor have I enjoyed a single moment, even though I am almost 40 years old. But let’s suppose that I have lived for 80 years: I immediately take away 35 years for sleeping, so 45 remain. Childhood years, that’s another 5, 40 years remain. And then another 3 years to get some basic schooling and some kind of skill, being sworn at and beaten up, 37 years remain. Illness and sadness, that’s another 5 years, 32 years remain. Then take another 2 years off for anger, impatience and jealousy, we now have 30 years. Dangers, fears, thoughts and suspicions, that’s another 3 years off, so we have 27 remaining. Hunger, thirst, overeating, labour, coughing, suffering, weakness, dizziness, flu, disgust, being upset, nausea, headaches, corns, rheumatisms, that’s another 3 years, only 24 years remain. Hot weather and dust, cold weather and mud, that’s another 4, 20 years remain. Fleas, bugs, mosquitoes, flies, dirt, roar, being pestered by pesky people and the demands of the silly, that’s another 4 years, so we are now down to 16. Failure, desire and indignation, that’s 1 more year, 15 remain. Housework, cooking and getting dressed, that’s another 8, so 7 years remain. Foreign concepts, like who is going to be the next ambassador and who the next secretary, for one man’s donkey and for another’s saddle, that’s a minimum of another 3 years, only 4 remain. And 1.5 for getting dressed, getting undressed, hair combing, washing, cutting nails, shaving and doing the essentials, another 2.5 years remain. Half a year for hiccups, numbness, yawning, only 2 more years remain. Getting old and getting dumb, that is another 3 years, and we are short of 1 year already! So a life like this can go to hell, especially as I’ve lost my status and my wife, I’d rather be dead forever instead of calling this thing a life.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Όσοι χτυπάνε μάγκα κάρτα στις εφτά
ξέρουν καλά τι πάει να πει ορθά κοφτά
πόσο κοστίζει η ανθρώπινη ζωή
ένα δυάρι με κουζίνα το πολύ
Ένα δυάρι με κουζίνα άιντε άιντε το πολύ
τόσο κοστίζει η ανθρώπινη ζωή

Όσοι κρατάνε μάγκα βάρδια ως το πρωί
μπορεί και να ‘ναι σαν το θάνατο σκληροί
γιατ’ η καρδιά καιρούς παλεύει όσο αντέχει το σκαρί
ενώ το σύστημα εκπαιδεύει φαβορί

Γιατί το σύστημα έχει κι άλλα συστήματα φριχτά
σε κλείνει μες στη γυάλα σε κόβει σε λεφτά
σε παίρνει σε σηκώνει σε αποσυντονί-
σε καταβαραθρώνει, σε στύβει, σε λιώνει, σου δένει το σκοινί

Λοιπόν μ’ αυτό το σύστημα σύστημα το ‘χουνε βάλει σύστημα
να πάμε πριν την ώρα μας παιδιά στα κυπαρίσσια
Αίσθημα αίσθημα παίρνω κι εγώ το αίσθημα
μετράμε και τα φράγκα μας και πάμε στα Πατήσια

Σύστημα σύστημα σ’ αυτό το παλιοσύστημα
η πρώτη σοκολάτα μας τα πρώτα μας μεθύσια
Αίσθημα αίσθημα φιγούρα και συναίσθημα
τα φάγαμε τα νιάτα μας σε γάμους και βαφτίσια

Όσοι κρατάνε αγκαλιά ένα παιδί
παιδί δικό τους, εαυτό τους δηλαδή
Αυτοί το ξέρουνε στον έρωτα γιατί
δυο που αγαπιούνται είναι μάτια μου αρκετοί
Ένα δυάρι με κουζίνα και τα γούστα ασορτί
δυο που αγαπιούνται είναι μάτια μου αρκετοί

Γιατί το σύστημα έχει κι άλλα δυάρια με τι-βι
κλεισμένοι μεσ’ στη γυάλα τι λεν κι οι δυο βουβοί
και κινητά κι ακίνη- και βίλες και αυτοκίνη-
παιδιά σκυλιά στη σάλα
Μπογδάνε στα διάλα γαμώ τη συσκευή

Λοιπόν μ’ αυτό το σύστημα σύστημα το ‘χουνε βάλει σύστημα
να πάμε πριν την ώρα μας παιδιά στα κυπαρίσσια
Αίσθημα αίσθημα παίρνω κι εγώ το αίσθημα
μετράμε και τα φράγκα μας και πάμε στα Πατήσια

Σύστημα σύστημα σ’ αυτό το παλιοσύστημα
η πρώτη σοκολάτα μας τα πρώτα μας μεθύσια
Αίσθημα αίσθημα φιγούρα και συναίσθημα
τα φάγαμε τα νιάτα μας σε γάμους και – αίσθημα
σε γάμους και – αίσθημα
τα φάγαμε τα νιάτα μας σε γάμους και βαφτίσια

THE SYSTEM

Those who need to be at work for 7 am
know only too well what straight forward means
what the worth of human life is
a two bedroom flat with a kitchen at best
A two bedroom flat with a kitchen at the very very best
that’s how much human life is worth

Those who do the night shifts
may be hard like death
because the heart fights for years, for as long as the keel holds
but the system churns out new favourites

Because the system comes with even more horrid systems
it locks you up in a glass bowl, it cuts you down to money
it drags you here and there, it gets you out of tune
it crashes you, it squeezes you, it wastes you away, it tightens up your rope

So with this system, system, they’ve made into a system
that we all die before our time
Emotion, emotion, so I get my sweetheart
we count our money and go to Patisia

In this system, this bloody system
our first cup of chocolate, our first nights out
Emotion, emotion, splurging and emotion
we wasted our youth at weddings and christenings

Those who hold a child in their arms
a child of theirs, a part of themselves in other words
They know why in love
two people who love each other are enough my dear
A two bedroom flat with a kitchen and matching tastes
two people who love each other are enough my dear

Because the system has more two bedroom flats with a TV
locked up in the glass bowl, what are they saying both in their silence
mobile phones and property, villas and cars
children and dogs in the parlour
Bogdanos go to hell, fuck the TV set

So with this system, system, they’ve made into a system
that we all die before our time
Emotion, emotion, so I get my sweetheart
we count our money and go to Patisia

In this system, this bloody system
our first cup of chocolate, our first nights out
Emotion, emotion, splurging and emotion
we wasted our youth at weddings and christenings
at weddings and – emotion
we wasted our youth at weddings and christenings

ΣΙΔΕΡΟ

Την ώρα που σιδέρωνε
της ήρθε πως ξημέρωνε και σφύριζε καράβι
Σαν τότε που διαλέγαμε
με ποιόν μπορεί να φεύγαμε στην πρώτη αγάπη σκλάβοι

Κι είχε ένα σίδερο μ’ ατμό
και λίγο ιδρώτα στο λαιμό
Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας
Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά
και λέει στον άντρα ξαφνικά πως πάει κι αυτός ο μήνας

Την ώρα που σιδέρωνε
της ήρθε πως ημέρωνε στα γόνατα λιοντάρι
διπλώνει ένα πουκάμισο
κι ο γιος χρονώ ενάμισο στα πόδια της κουβάρι

Κι είχε ένα σίδερο μ’ ατμό
και λίγο ιδρώτα στο λαιμό
Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας
Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά
και λέει στον άντρα ξαφνικά πως πάει κι αυτός ο μήνας

Την ώρα που σιδέρωνε
της ήρθε ν’ αφιέρωνε σε κάποιον τη ζωή της
Που ανέβαινε στη μάντρα της
και γνώριζε τον άντρα της με την αναπνοή της

Κι είχε ένα σίδερο μ’ ατμό
και λίγο ιδρώτα στο λαιμό
Σάββατο απόγευμα στην άκρη εκεί στην πόρτα
Μια πιέτα δύσκολη πατά
απ’ τ’ όνειρό της σταματά κι ανάβει όλα τα φώτα

IRON

As she was doing the ironing
she imagined that it was daybreak and a boat was whistling
Like back then when we’d be looking for the one
we would perhaps escape with as slaves to first love

And she had a steam iron
and a little sweat on her neck
A Saturday evening by the side of the kitchen
She turns around, sprays a collar
then suddenly tells her husband “another month’s gone”

As she was doing the ironing
she imagined that she was nurturing a lion on her knees
she folds a shirt
her 1.5 year old son a skein on her feet

And she had a steam iron
and a little sweat on her neck
A Saturday evening by the side of the kitchen
She turns around, sprays a collar
then suddenly tells her husband “another month’s gone”

As she was doing the ironing
she imagined that she could devote her life to someone
Like back then when she’d climb over her paddock
and sense her man by his smell

And she had a steam iron
and a little sweat on her neck
A Saturday evening on the side, by the door
She presses a pleat hard
then stops her daydreaming and turns on all the lights

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ

Αλλάζεις κάθε βράδυ, το βράδυ
ρούχα κι ονόματα
χαμένος μες στης νύχτας τα κυκλώματα
χαμένος μες στη νύχτα, χαμένος
μέσα στα κυκλώματα
αλλάζεις το βράδυ ονόματα

Δεν είμαστε στην ίδια την συχνότητα
Δεν είμαστε στον ίδιο τον σταθμό
Τα όνειρά μου έχουνε ταυτότητα
Τα όνειρά σου έχουν αριθμό

Ο κόσμος σου γεμάτος, ο κόσμος
πληρωμένους έρωτες
οι νύχτες σου μεγάλες και ατέλειωτες
οι νύχτες σου μεγάλες, οι νύχτες
και αξημέρωτες
οι νύχτες του κόσμου ατέλειωτες

Δεν είμαστε στην ίδια την συχνότητα
Δεν είμαστε στον ίδιο τον σταθμό
Τα όνειρά μου έχουνε ταυτότητα
Τα όνειρά σου έχουν αριθμό

FREQUENCY

You change names at night, every night
clothes and names
lost in night circuits
lost in the night, lost
in the circuits
you change names at night

We are not on the same frequency
We are not on the same station
My dreams have identity
Your dreams have a number

Your world is full of
paid lovers
your nights are long and endless
your nights are long, your nights
without daybreaks
the endless nights of the world

We are not on the same frequency
We are not on the same station
My dreams have identity
Your dreams have a number

ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΓΙΝΑ

Βάλε τα πιο καλά σου ρούχα
κι έλα να πάμε σαν θεοί στον κόσμο μια φορά
Πες μου πού ‘ναι οι φόβοι που ‘χα
πού ‘ναι του κόσμου η ταραχή που πια δε μ’ αφορά

Έγινα κάποιος άλλος
έγινα γιος μεγάλος
άλλος έγινα μες στην ίδια ζωή

Έγινα σε φίλαγ’ άλλος
κι έγινα δεσμός μεγάλος
άλλος άλλος σαν καινούργιο πρωί

Ξέρεις είναι του ανθρώπου οι σκέψεις
σαν του ραδιόφωνου εκπομπή που παίζει σιγανά
Φτάνει, φτάνει να το πιστέψεις
κι έχει τη δύναμη η ψυχή φεγγάρια να γεννά

Έγινα κάποιος άλλος
έγινα γιος μεγάλος
άλλος έγινα μες στην ίδια ζωή

Έγινα σε φίλαγ’ άλλος
κι έγινα δεσμός μεγάλος
άλλος άλλος σαν καινούργιο πρωί

Έγινα σε φίλαγ’ άλλος
κι έγινα δεσμός μεγάλος
άλλος άλλος

I BECAME SOMEONE ELSE

Put on your best clothes
and let’s for once go to the world as if we were Gods
Tell me, where are the fears that I used to have
where is the world’s turnmoil that no longer concerns me

I became someone else
I became the older son
I became someone else in the same life

Someone else was kissing you
so I became a grand affair
I became someone else, like a new morning

You know, a man’s thoughts
are like a show playing softly on the radio
But you have to, you have to believe it
that the soul has got the power to give birth to new moons

I became someone else
I became the older son
I became someone else in the same life

Someone else was kissing you
so I became a grand affair
I became someone else, like a new morning

Someone else was kissing you
so I became a grand affair
someone else, someone else

ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ

Σήμερα άκουσα από έναν πρόσφυγα τούτο: «Έφευγαν από τη Σμύρνη΄ όταν βγήκαν στη Χίο, μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, τα πάντα, έκλεισαν μονομιάς. Αυτός με τη γυναίκα του μέσα στο κοπάδι΄ το μωρό, έξι μέρες να τραφεί, έκλαιγε, χαλούσε τον κόσμο. Η μάνα ζητά νερό΄ από ένα σπίτι τέλος πάντων αποκρίνουνται: «ένα φράγκο το ποτήρι». και ο πατέρας που διηγείται: «Έφτυσα τότε μέσα στο στόμα του παιδιού για να το ξεδιψάσω».

REFUGEE

Today I heard this from a refugee: “They were leaving Smyrna. When they got to Chios, shops, houses, doors, windows, everything closed at once. Him with his wife among the herd. Their baby, hungry for six days, was crying loudly. The mothers asks for some water. A response comes from one of the houses: “a franc for a glass of water”. And the father who is telling the story: “So I spit into the child’s mouth to quench his thirst”.

ΜΑΜΑ ΓΕΡΝΑΩ

Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω
τα βάζω στη σακούλα και στα φέρνω
ρωτάς φέρνω για την καριέρα μου τη νύχτα και τη μέρα μου
και ‘γω να σου μιλάω καταφέρνω

Και σκέφτομαι που πίνω κόκα κόλα
για να ‘ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα
κι ανοίγω το ψυγείο σου το έλα και το αντίο σου
ζητούσα στη ζωή μου πάνω απ’ όλα

Μαμά , πεινάω μαμά, φοβάμαι μαμά, γερνάω μαμά
και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς ωραία, νέα κι ατυχής

Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένα
να ξέρεις πως σου τα’ χω φυλαγμένα
και τέλειωσα με άριστα αλλά δεν έχω ευχάριστα
μαμά όλα στον κόσμο είναι γραμμένα

Τριάντα καλοκαίρια και χειμώνες
τις άγριες σου φέρνω ανεμώνες
και κοίτα ένα μυστήριο του κόσμου το κριτήριο
πως μοιάζουμε μου λέει σαν δυο σταγόνες

Μαμά, πεινάω μαμά, φοβάμαι μαμά, γερνάω μαμά
και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς ωραία, νέα κι ατυχής

When I find myself in times of trouble Mother Mary comes to me
speaking words of wisdom let it be

An in my hour of darkness she is standing right in front of me
speaking words of wisdom let it be

Και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς
ωραία νέα κι ατυχής
Μαμά

 

MUM I’M GETTING OLD

The clothes that I never got the hang of washing
I put in a bag and bring to you
you ask after my career, my nights and my days
and I find the strength to still talk to you

And I think as I am drinking Coca-Cola
that everything changes just to stay the same
and I open your fridge, your “welcome” and your “so long”
was all I asked of life the most

Mum I am hungry, mum I’m scared, mum I’m getting old, mum…
and I am terrified to be what you always worried that I would be, beautiful, young and unfortunate

All the years that you spent growing up for me
so you know, I’ve treasured them for you
and I graduated with top marks but I don’t have happy news
mum, everything is written in destiny

For thirty summers and winters now
I bring you wild anemones
and how bizarre indeed, the criteria of the world
tells me that you and I are alike two drops of water

Mum I am hungry, mum I’m scared, mum I’m getting old, mum…
and I am terrified to be what you always worried that I would be, beautiful, young and unfortunate

When I find myself in times of trouble Mother Mary comes to me
speaking words of wisdom, let it be

An in my hour of darkness she is standing right in front of me
speaking words of wisdom, let it be

And I am terrified to be what you always worried that I would be
beautiful, young and unfortunate
Mum…

ΚΑΣΤΡΟ

Κάστρο χαμηλό
στην άμμο επάνω την υγρή
Νύχτα το πουλώ
και λέω στο κύμα κάν΄ το γη

Βότσαλα γυμνά
για να `ρθει ο κόσμος διακοπές
κι ύστερα αρχινά
και βγάζει η θάλασσα σιωπές

Αγάπη μου είμαστε ένοχοι
αγάπη μου και λίγοι
Κι η νύχτα η πανέμορφη
λεφτά ζητάει να φύγει

Γόνατα βαριά
στη γέννα του άσπρου φεγγαριού
μέσα μου σκουριά
κι εκείνη η γεύση του σταριού

Έναστρος γκρεμός
για να γκρεμίζεται η βράδιά
κι έγειρε λαιμός
σ΄ ένα τραπέζι καρυδιάς

Αγάπη μου είμαστε ένοχοι
αγάπη μου και λίγοι
Κι η νύχτα η πανέμορφη
λεφτά ζητάει να φύγει

CASTLE

Low lying castle
on the wet sand
I sell it at night
and I ask the waves to make it into land

Naked pebbles
for the holidays of the people
And then the sea begins
to bring out silence

My love, we are guilty
my love, we are only a few
And the most beautiful night
asks for money to leave

Heavy knees
as the white moon gets born
I feel the rust inside me
and the taste of wheat

A cliff full of stars
for the night to fall off
And the neck leans
on a walnut table

My love, we are guilty
my love, we are only few
And the most beautiful night
asks for money to leave

ΚΟΥΠΑΣΤΗ

Τα μάτια κλείστε
γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή
Το σώμα αφήστε φτερό στον άνεμο να ζαλιστεί

Είναι μια νύχτα μια τρελή βραδιά
που λάμπουν τ’ άστρα λάμπει κι η καρδιά
και κάπου απέναντι είναι το νησί
που `χει κοράλλια κι η αμμουδιά χρυσή

Κι αυτό τ’ αγέρι πως
γλιστράει σαν χέρι πως
και φέρνει σήμερα
μια τέτοια χίμαιρα
ξανά στο φως

Τα μάτια κλείστε
γλυκά ακουμπήστε στην κουπαστή
Το χρόνο αφήστε καινούρια ψέματα να φανταστεί

Και τι μας νοιάζει πια
αφού η νύχτα πήρε τα κουπιά
τα μάτια κλείστε
και δώστε στ’ όνειρο τρελά φιλιά

Και τι μας νοιάζει πια
αφού η νύχτα πήρε τα κουπιά
τα μάτια κλείστε
και δώστε στ’ όνειρο τρελά φιλιά

BANISTER

Close your eyes
lay gently on the banister
Let the body get dizzy like a feather in the wind

It’s a night, a crazy night
the stars are shining and do does the heart
and somewhere in the distance there is an island
with corals and a golden shore

And the wind
slides like a hand
and brings a chimera
into the light again

Close your eyes
lay gently on the banister
Let time imagine new lies

And why should we care anymore
now that the night is doing the rowing
close your eyes
and give mad kisses to the dream

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ

Η μάνα μου τρελλαίνεται τα βράδια
κι ανάβει στο διάδρομο κεριά
διαβάζει λόγια σ’ ένα συναξάρι ρε παιδιά
και μου κρεμάει στο στήθος μου φλουριά

Η αγάπη μου τρελλαίνεται τα βράδια
και στα υπόγεια ψάχνει να με βρει
μασάει μαστίχα κάτω απ’ το φεγγάρι ρε παιδιά
και μέσα από μια μαύρη γυάλα με θωρεί

Οι φίλοι μου τρελλαίνονται τα βράδια
πουλάνε κι αγοράζουνε παιδιά
κοιμούνται σαν ποντίκια στο κελάρι
και το πρωί μοιράζουν τη σοδειά

Τα χέρια μου τρελλαίνονται τα βράδια
σκαρώνουν κόλπα στο σκοτάδι μ’ ένα σουγιά
γυναίκες κι άντρες ρίχνουν ζάρια γεια σας ρε παιδιά
κάνουν παζάρια με την άδεια μου καρδιά

DIMITRIS’S SONG

My mother goes mad at night
she lights candles in the corridor
she reads words from a screed
and hangs lucky charms on my chest

My love goes mad at night
she looks for me in basements
she chews mastic under the moon
and watches me through a black glass bowl

My friends go mad at night
they sell and buy children
they sleep like mice in the cellar
and in the morning they give the crop away

My hands go mad at night
they carve tricks with a jackknife in the dark
women and men throw dice
they bargain with my heart

ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ

Είμ` ένας κύκνος στρογγυλός μες το ποτάμι, είμ` ένα μάτι στα ψηλά καμπαναριά, και μες στις φυλλωσιές φαντάζω ψεύτικο φως της χαραυγής. Κανείς δε μου γλυτώνει εμένα! Ποιος κρύβεται; Ποιανού το κλάμα γροικιέται μες στο χέρσο κάμπο; Ένα μαχαίρι έχω κρεμάσει μες στον ανταριασμένο αγέρα, που λαχταράει, μολύβι τώρα, πόνος να γίνει μες στο αίμα. Αφήστε με να μπω! Παγώνω στους τοίχους και στα παραθύρια. Μια στέγη ανοίχτε, μια καρδιά, να μπω να ζεσταθώ λιγάκι! Αχ, πως κρυώνω! Οι στάχτες μου – μέταλλα κοιμισμένα – ψάχνουν σε κάμπους και βουνά της φλόγας την κορφή να βρούνε. Όμως το χιόνι με κουβαλάει στις χαλαζένιες πλάτες του, και με βυθίζει όλο παγωνιά στα χαλκοπράσινα βαλτονέρια. Μα τούτη τη νύχτα θα βαφτούν τα μάγουλα μου κόκκινο αίμα, και τ` άγρια βούρλα θα ζαρώσουν κάτου απ` τα πέλματα του αγέρα. Ίσκιο δε θα `βρουν και φυλλωσιά για να γλιτώσουν από μένα! Θέλω μονάχα μια καρδιά να μπω να ζεσταθώ λιγάκι! Δώστε μου, δώστε μια καρδιά! Ζεστή! Το αίμα της να βάψει τα κρύα βουνά τα στήθια μου. Αφήστε με να μπω, αχ, αφήστε! (Στα κλαδιά.)
Ίσκιους δε θέλω. Οι αχτίδες μου πρέπει παντού να μπουν, και μέσα στα κατασκότεινα κλαριά το φως μου πρέπει να κυλήσει, για να βαφτούν τη νύχτα τούτη τα μάγουλα μου αίμα γλυκό, και τα άγρια βούρλα να ζαρώσουν κάτου απ` τα πέλματα του αγέρα. Ποιος κρύβεται; Να `βγει έξω είπα! Κανείς δε μου γλυτώνει εμένα! Θε να τ` αστράψω τ` άλογο με διαμαντένιο πυρετό..

BLOOD WEDDING

White swan in the river, the eye of cathedrals, false dawn in the leaves, am I. They cannot hide! Who can escape? Who sobs
in the valley’s tangle? The moon leaves a knife
behind in the air,
a lead-coloured trap
that seeks blood’s cry.
Let me in! I come frozen through walls and windows! Open roofs and breasts where I can be warmed! I’m chilled! My ashes of somnolent metals
seek the crown of the fire
among streets and mountains. But I bring the snow
to their shoulders of jasper, and I flood, cold and harsh, the depths of the lakes.
But this night my cheeks
will be stained with red blood, and the reeds clustered
in wide swathes of air.
I have no shadow, nowhere they can hide! Let me enter a breast
where I can be warmed! A heart of my own! Burning! Spilling itself
on the hills of my breast; Let me come in! Oh, let me! (To the branches)

No shadow. My rays
must shine everywhere, and in dark of the trees
spread a rumour of dawn, so my cheeks this night
will be stained with red blood, and the reeds clustered in wide swathes of air. Who’s that hiding! Speak out! No! There’s no escape! I’ll make the horse gleam with a fever of diamond.

ΠΑΩ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΟΥΡΑΝΟ

Άλλο δράμα δεν θα ζήσω
φτάνει αυτό το αποψινό
μόνος μου θα διασχίσω
πάλι τον ωκεανό

Κι άμα τύχει και λυγίσω
Θέ μου σχώρα με
κι άμα πιω κι άμα μεθύσω
παρηγόρα με

Άλλο δεν θα φάω τραύμα
άλλη τέτοια ανταμοιβή
μόνος μου θα δω το θαύμα
μόνος μου και τον Ραβί

Κι αν στον έρωτα κυλήσω
Θέ μου σχώρα με
κι άμα πιω κι άμα μεθύσω
παρηγόρα με

Άλλο κλάμα δεν θα ρίξω
φτάνει αυτό το αποψινό
το κενό θα διαρρήξω
πάω να πιάσω ουρανό

Κι αν με δεις να φτάνω πάνω
Θέ μου σχώρα με
κι άμα πέσω να πεθάνω
παρηγόρα με

I’M GONNA TOUCH THE SKY

I won’t go through another drama
the one of this night is enough
I will cross the ocean
on my own once again

And if I happen to break down
God forgive me
and if I drink and get drunk
console me

I won’t have another trauma
another reward like this one
I’ll see the miracle alone
alone I’ll meet the rabbi

And if I fall back down to love
God forgive me
and if I drink and get drunk
console me

I won’t cry again
tonight’s tears are enough
I’ll break the emptiness
I’m gonna touch the sky

And if you see me getting up there
God forgive me
and if I fall to my death
console me

ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ

Πέλαγο να ζήσω δε θα βρω
σε ψυχή ψαριού κορμί γατίσιο
κάθε βράδυ βγαίνω να πνιγώ
πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου
Κάτι κυνηγώ σαν το ναυαγό
τα χρόνια μου σεντόνια μου
τσιγάρα να τα σβήσω

Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι
και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο

Χάθηκα και ‘γω κάποια βραδιά
πέλαγο η φωνή του Καζαντζίδη
πέφταν τ’ άστρα μέσ’ στη λασπουριά
μαύρος μάγκας ο καιρός και μαύρο φίδι
Μου ‘γνεφε η καρδιά
πάρε μυρωδιά
το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι

Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι
και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο

…το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι

THIS NIGHT REMAINS

I’ll never find an ocean for me
I’ll always be a fish in a cat’s body
I go out every night to get lost
sometimes to the stars, others to the brink of the abyss
I’m chasing something like a castaway
my years, my sheets
my extinguished cigarettes

This night remains
frozen for eternity
because two souls could not find shelter
they came to the world as strangers
and condemned
to live an earthly love

So I too got lost one night
the voice of Kazantzides is like an ocean
the stars were falling in the mud
time is a hotshot and a black snake
My heart signalled
“get a taste
of how the oil burns in this world and live for the journey”

This night remains
frozen for eternity
because two souls could not find shelter
they came to the world as strangers
and condemned
to live an earthly love

…how the oil burns in this world and live the journey

Ο ΕΝ ΚΑΝΑ ΓΑΜΟΣ

Εγώ καλοί μου φίλοι, είμαι τελείως αγαθός, η καλοσύνη μου ξεχύνεται από τ’ αυτιά μου και τρέχει στο χώμα… Μάλιστα, πρέπει να φυλάγεστε, για να μην την πατήσετε και παραπατήσετε… χαχαχα. Ούτε που το είχα διανοηθεί ότι η μέρα μου θα είχε τόσο ωραία κατάληξη! Γιατί, άρχισε πολύ άσχημα, απαίσια, αλήθεια… λοιπόν, με είχαν καλέσει σ’ ένα γάμο εδώ κοντά… Σ’ ένα μέρος που λέγεται Κανά… να το θυμάστε αυτό το μέρος θα γραφτεί στην ιστορία ότι εκεί έγινε ο γάμος ο εν Κανά.
Πάω εκεί, που λέτε, και βρίσκω… Τί βρίσκω; ένα τραπέζι γεμάτο μεζέδες και φαγητάαα. Όμως κανένας από τους προσκεκλημένους δεν έβαζε μπουκιά στο στόμα του. Γιατί; Όλοι στέκονταν όρθιοι και βρίζανε, χτυπούσαν τα πόδια τους στο έδαφος. Η δε νύφη να κλαίει γοερά… η μάνα της να ξεριζώνει τα μαλλιά της , ο πατέρας να βαράει το κεφάλι στο ντουβάρι! Μπαμ! Μπαμ! Μπαμ! Χάλι μαύρο! Που ήρθα καλέ; Σε κηδεία; Γιατί;

«Τι έγινε καλέ παιδιά;» ρωτάω. «Μπας και την έκανε ο γαμπρός;» «Μπααα» μου λένε. «Αυτός είναι που τα ‘χει πάρει χειρότερα» Γιατί; «Μας βρήκε μεγάλη αναποδιά!» μου λένε. «Το κρασί που είχαμε στα βαρέλια για το γαμήλιο τραπέζι, έγινε ξύδι». «Ξύδι; Φτου γκαντεμιά! Όταν η νύφη λουστεί με κρασί, ευτυχία. Όταν με ξύδι, συμφορά. Το λέει η παροιμία… Α, την κακόμοιρη!». Γιατί; Όλοι δε, θρηνούσαν και βλαστημούσαν, νύφη κλαίει γοερά , μάνα ξεριζώνει μαλλιά , πατέρας κεφάλι ντουβάρι! Μπαμ! Μπαμ! Μπαμ! Χάλι μαύρο ! Γιατί; Επάνω στον θρήνο και στο κοπετό, τακ χτυπάει η πόρτα και ποιος μπαίνει; ‘Ενα παλικάρι! Ιησούς το όνομα … Θεού-υιός το παράνομα. Δεν ήταν μόνος! Είχε και τη μαμά μαζί. Η μαμά πολύ ωραία, Κυρία! Κομψή, σεμνή… ωραιότατη! Ήταν επίσημοι καλεσμένοι καθώς φαίνεται γιατί ήρθαν ένα τσακ καθυστερημένοι. Με το που μαθαίνει η μαμά τα καθέκαστα που ξίδιασε το κρασί, πιάνει παράμερα τον Ιησού Θεού-υιό που ήταν και δικός- της- υιός, και του λέει «Βρε αγόρι μου, εσύ, που είσαι τόσο καλό παιδί και κάνεις πράγματα και θαύματα και βοηθάς τους ανήμπορους και τους κατατρεγμένους , συγκεντρώσου λίγο να τελειώσει αυτό το δρώμενο». Και τότε , βλέπουμε… όλοι! να σκάει στα χείλη του Ιησού ένα χαμόγελο… μα ένα χαμόγελο… τέτοια γλύκα… που, θα λύγιζαν τα γόνατά σας, αν τον βλέπατε και θα πέφτατε κάτω να τον προσκυνάτε. Και είπεν ο Ιησούς: «Ακούστε δω καλοί μου φίλοι: φέρτε μου δώδεκα στάμνες με γάργαρο νερό…». Οι άνθρωποι τρέξανε σαν αστραπή και του έφεραν τις δώδεκα στάμνες γάργαρο με νερό. Όσο για μένα, όταν είδα τόσο γάργαρο νερό, άσ’ τα! Μεγάλη αμηχανία. Ξάφνου, νεκρική σιγή, σα να ‘μαστε μες στην εκκλησία. Και τότε, ο Ιησούς έβαλε τα χέρια του πάνω από τις στάμνες σήκωσε τα τρία του δάχτυλα και πίεζε τα άλλα δύο στην παλάμη . …κι έκανε κάτι χειρονομίες …τέτοιες που μόνο ο Θεού-υιός ξέρει να κάνει. Εγώ είχα τραβηχτεί σε μιαν άκρη. Ξαφνικά, αισθάνθηκα στα ρουθούνια μου μία υπέροχη ευωδιά. Δεν θα μπορούσα ποτέ να γελαστώ: ήταν κρασάκι. Και τι κρασάκι, Χριστέ μου!… Ήπια λιγάκι και νόμισα ότι θα τρελαθώ. Θεέ μου, τι κρασί ήταν αυτό! Τι μοσχοβολιά!… Όλοι χειροκροτούσανε και λέγανε: «Μπράβο Ιησού, είσαι θεός!» . Η μάνα του, βρισκόταν σε έκσταση, που ο γιος της, έκανε το νερό κρασί. Σε λίγη ώρα μέσα, όλοι ξεπατωνόντουσαν στο ποτό , μεθοκοπάγανε, χορεύανε, χόρευε η νύφη, ο γαμπρός… ο δε πατέρας της νύφης …εκεί… βαρούσε το κεφάλι του στο ντουβάρι μπαμ μπαμ μπαμ, χάλι μαύρο. Καλέ μπαμ μπαμ miracollo! … Ο Ιησούς ανέβηκε στο τραπέζι και κέρναγε στις κούπες κρασί. «Πιείτε! αγαπημένοι μου. Μεθύστε, ρίξτε το έξω, μη σκέφτεστε Tίποτα!»

«Πιες και εσύ μια γουλιά καλέ μάνα!». «Όχι, αγόρι μου όχι δεν το βάζω στο στόμα μου, ζαλίζομαι και λέω βλακείες». «Δεν πειράζει, ρε μάνα, πιες λίγο, με τα χεράκια μου το έφτιαξα». Και να φανταστείς, υπάρχουν κάποιοι παλιανθρώποι που λένεότι το κρασί το έφτιαξε ο σατανάς! Αν είχε φτιάξει το κρασί ο Σατανάς, θα ‘δινε ο Ιησούς στη μανούλα του να πιεί; Στην ίδια του τη μάνα; Που τη λατρεύει ; Εγώ βάζω στοίχημα ότι αν, ο Πανάγαθος Κύριος τότε παλιά, αντί να διδάξει στον Νώε πώς να φτιάχνει κρασί από το σταφύλι, το δίδασκε αρχικά, στον Αδάμ, προτού δημιουργήσει την Εύα… Τότε, που τον έφτιαξε από τη λάσπη , μια γκουμούτσα εδώ… μια γκουμούτσα εκεί, μάτια, μύτη, στόμα, αυτιά… μετά λαιμό, ωμοπλάτες, αγκώνες, δάχτυλα… μετά κοιλιά αρχιδάκια, τσουτσούνι, ποπό , και μετά του εμφύσησε πνοή ζωής έπρεπε τότε παλιά, Θεέ μου σχώρα με, να του πει ο Θεός:
«Αδάμ παιδί μου! Από ‘δω το σταφύλι, από εδώ η γυναίκα σου η Εύα, κι από ‘δω το κρασί!». Ε ναι, κείνη την κολασμένη μέρα! που το φίδι πρόσφερε στον Αδάμ εκείνο το κολασμένο μήλο, αν αυτός είχε πλάι του λίγο κρασάκι, θα το έπινε,θα άρχιζε τότε στις κλωτσιές όλα τα μήλα του κόσμου κι αφού θα τσάκιζε το φίδι, θα έβγαζε φωνή μεγάλη: « Άντε βρε στην υγειά μας! Στις χαρές τις δικές σου, τις δικές του, του Θεού και του κόσμου όλου!

THE WEDDING AT KANA

I, my dear friends, I am completely naive, my kindness pours out of my ears and runs on the earth… Actually, you must be careful not to step on it and fall… It hadn’t even crossed my mind that this day would have such an ending! Because it started very badly, terribly really… You see, they invited me to a wedding nearby… At a place called Kana… And do remember this, this place will be part of history as the place where the wedding at Kana took place.

So I get there and I find… What do I find? A table full of treats and food. But none of the guests would put anything in their mouths. Why? Everyone was standing up and swearing, stomping their feet on the ground… The poor bride crying desperately… her mother pulling her hair out, her father banging his head on the wall! Boom! Boom! Boom! A right mess! What have I come to? A funeral? Why? “What happened, guys?” I ask. “Has the groom run away?” “No” I’m told. “He is the most upset of us all”. Why? “A great misfortune has happened” they tell me. “The wine in the barrels for the wedding meal has turned into vinegar”. “Vinegar? Oh what misfortune! If the bride washes her hair with wine, it’s happiness. If she washes it with vinegar, it’s a disaster. That’s how the saying goes. Oh the poor girl…”. Why? Everyone was mourning and swearing, the bride crying gravely, the mother pulling her hair out, the father banging his head on the wall! Why? Among the mourning and the wailing, there’s a knock on the door and who gets in? A young man. Jesus was his name… Son of God his nickname. He wasn’t alone! His mother was with him. A beautiful lady indeed! Elegant, modest… most beautiful! It looked like they were official guests as they arrived just a little late. As soon as the mother finds out about the wine that turned into vinegar, she takes Jesus aside, the son of God who was also her own son, and tells him: “My dear boy, you are such a nice boy and you make miracles happen and help the helpless and the persecuted, concentrate a little to bring this matter to an end”. And then we all see a smile on Jesus’s face… such a smile… so sweet… that your legs would go weak if you saw him and you’d kneel down to worship him. And Jesus said: “Listen my dear friends: bring me twelve urns with gurgling water…”. The people run like thunder and brought him the twelve urns with gargling water. As for me, when I saw so much gurgling water, oh heck! Such awkwardness. Suddenly, deadly silence, as if we were not in the church at all. And then, Jesus puts his hands on the urns, he lifts three fingers and presses the other two on his palm. …and he was making some gestures… like only the son of God can make. I backed out to a corner. Suddenly, I felt a wonderful fragrance in my nostrils. I could never have mistaken it: it was wine. And what wine, oh Christ!… I drank a little and I thought I’d go mad. My God, what amazing wine! What fragrance!… Everyone was clapping and saying: “Well done Jesus, you’re God!”. His mother was ecstatic that her son had turned the water into wine. After a short while, everyone was drinking heavily, getting drunk, dancing, the bride was dancing, the groom… but the bridge’s father still at it… banging his head on the wall boom boom boom, in a right state. It’s a miracle!… Jesus got on the table and was pouring wine in the mugs. “Drink! my dears. Get drunk, let your hair down, don’t think about Nothing!”.

“Have a sip of wine, dear mother!”. “No, my boy, no, I won’t have a drop, it makes me dizzy and I start trifling”. “It doesn’t matter mother, have a little, I made it with my own hands”. And can you imagine, there are some low-lives that claim that wine was made by Satan! If Satan had made wine, would Jesus give it to his dear mother to drink? To his own mother? That he adores so? I bet that if back in time if the Most Gracious, instead of teaching Noah how to make wine from grapes, had taught Adam first, before he made Eve… Back then, when he created him out of mud, a wedge here and a wedge there, eyes, nose, mouth, ears… then neck, shoulders, elbows, fingers… then belly, bollocks, winkle, bum, and then infused him with the breath of life, he should have back then, God forgive me, God should have told him: “Adam, my son! Here’s grapes, here’s your wife Eve, and here’s wine!”. Oh yes, that damn day that the snake offered Adam that damned apple, if he had some wine by him, he would drink it, and he would then start kicking all the apples of the world, and when he would have thrashed the snake, he would say loudly: “Cheers everyone! To your happiness, to his happiness, to God’s happiness and that of the whole world!”

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

Που το βρίσκουν που λες τα λουλούδια
Τέτοιο χρώμα που δίνει η χαρά
Έτσι γράφει κι ο κόσμος τραγούδια
Που τα βάζει η ψυχή για φτερά

Δεν πεθαίνει του κόσμου η ελπίδα
Δεν χρεώνει το φως το πρωί
Πρωτοσέλιδο σ’ εφημερίδα
Δε θα πάει η Ελλάδα κλαφτή

Κι αν μας σφάζουνε με το γάντι
Τα λαμόγια που λένε αγορές
Βάστα τώρα καρδιά μου αβάντι
Και στο φινάλε άμα λάχει καν τη

Κι αν μας σφάζουνε με το γάντι
Να μην πάρουμε ανάσα καμιά
Βάστα τώρα καρδιά μου αβάντι
Και στο φινάλε άμα λάχει καν τη
Βάστα τώρα καρδιά μου αβάντι
Κι αν είναι καν την εσύ τη ζημιά

FRONT PAGE

Where do the flowers
Find the colour that happiness brings
This is how people write songs
That the soul wears as wings

The world’s hope doesn’t die
Mornings don’t charge for the light
Front page of a newspaper
Greece won’t go to waste

And even though the hustlers that are called the markets
Are slaughtering us wearing gloves
Bear up my heart
And if all fails then beat it

And even though they are slaughtering us wearing gloves
So we cannot take a breath
Bear up my heart
And if all fails then beat it
Bear up my heart
And, if you have to, then do the damage yourself

ΑΔΩΝΙΣ

Πάμε στον Άδωνι για καφέ
που πηγαίνουν τεκνά και φρικιά και αράζουνε και αθλητές
και που πηγαίνει και μια χοντρή νευρικιά Κυριακή να της φύγει το στρες
κι όλα μοιάζουν ένα τίποτα
και κυκλοφορούν ανύποπτα
είσαι η λαχτάρα μου ο καφές και τα τσιγάρα μου

ADONIS

Let’s go to Adonis’s for coffee
where toyboys, freaks and athletes go
where a fat, nervous lady goes every Sunday
to get rid of her stress
and everything seems like nothing
and everything goes around unsuspecting
you are my craving, my coffee and my cigarettes

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Πως θα ‘θελα να είχα ένα δύο και τρία και τέσσερα και πέντε
και έξι κι εφτά κι οχτώ παιδιά
να γίνουν όλα παιδί μου για μένα
εδώ στην Πειραιώς που πάει προς Πειραιά

Όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω άλλο λιμάνι
τρελλό να με `χει κάνει όσο τον Πειραιά
Που όταν βραδιάζει τραγούδια μ’ αραδιάζει
και τις πενιές του αλλάζει γεμίζει από παιδιά

Από την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ
και σαν το βράδυ κοιμηθώ ξέρω πως ξέρω πως πως θα τον ονειρευτώ

Με Άρη Βλάχο στο πλευρό δε φοβά- δε φοβά- δε φοβάμαι εγώ θεό
με Βάιο Πράπα στην πενιά θα βουί- θα βουί- θα βουίξει η γειτονιά

Όσο κι αν ψάξω δε βρίσκω άλλο λιμάνι
ο δρόμος που με χάνει πάει προς Πειραιά
Γιωργάκη παίξε κάτι να με ξεκάνει
στο δρόμο που με πιάνει και πάω Πειραιά

…. να έχω ένα και δύο και τρία και τέσσερα
και πέντε και έξι κι εφτά κι οχτώ κι εννιά και δέκα
θεότρελλα παιδιά

CHILDREN OF PIRAEUS

I’d so like to have one, two and three and four and five
and six and seven and eight children
to be children of my own
here at Piraeus Avenue that leads to the harbour of Piraeus

No matter where I look, I can’t find another harbour
to make me as crazy as the harbour of Piraeus
When the night falls it fills up with songs
and chords, it gets full of children

When I get out of my door, there is no one I don’t love
and when I fall asleep at night I know I will dream of him

With Aris Vlachos on my side I’m scared of no God
with Vaios Prapas’s tenures the neighbourhood will buzz

No matter where I search I can’t find another harbour
the road I get lost on takes me to Piraeus
George play something to finish me off
one for the road that takes me and leads me to Piraeus

…to have one and two and three and four
and five and six and seven and eight and nine and ten
bonkers children

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Μόνο μια φορά
κρίμα τη χαρά
κάπου κοιταχτήκαμε μετά ερωτευτήκαμε
κι ύστερα βρεθήκαμε άλλη μια φορά

Πρώτη μου φορά
σε θολά νερά
έμαθα κολύμπι και πως λέν’ το γιαχαμπίμπι
πρώτη μου φορά

Μόνο μια φορά
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά

Μόνο μια φορά
κρίμα τη χαρά
θα ‘ρθουνε κι οι φίλοι μου να μάθουν το ρεζίλι μου
μάτωσα τα χείλη μου άλλη μια φορά

Μόνο μια φορά
φτάνει σοβαρά
η καρδιά του ανθρώπου να βρεθεί στο επί τόπου
λιώμα φανερά

Μόνο μια φορά
έκλαψα για σένα πικρά
κι ύστερα κανόνισα και δεν σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά

ONLY ONCE

Only once
shame about my happiness
our eyes met somewhere, then we fell in love
then we met only once more

My first time
in blurry waters
I learned to swim and what it means to be in love
for my first time

Only once
I cried bitterly for you
and then I arranged it and didn’t call you again
not even once

Only once
shame about the happiness
my friends will learn of my shame
I stained my lips with blood yet another time

Only once
is seriously enough
for a man’s heart to be found there and then
obviously wasted

Only once
I cried bitterly for you
and then I arranged it and didn’t call you again
not even once

ΚΟΚΚΙΝΑ ΓΥΑΛΙΑ

Πήρα κόκκινα γυαλιά κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω
κι ούτε ξέρω πώς να ζω ούτε και πώς ν΄ αγαπώ τη ζωή μου επιβλέπω

Πήρα κόκκινο στυλό και τραβάω γιαλό γιαλό και γράφω
τραγουδάκια της φωτιάς της φωτιάς της πυρκαγιάς τη ζωή μου αντιγράφω

Πώς μ΄ αρέσει αυτός ο ήλιος πώς μ΄ αρέσει αυτός ο ήλιος
πώς μ΄ αρέσει το πρωί
κι είναι βάσανο ο φίλος είναι βάσανο ο φίλος
που φωνάζει εκδρομή

Πώς μ΄ αρέσει το φεγγάρι πώς μ΄ αρέσει το φεγγάρι
όταν βγαίνει να μας δει
και κρατάει το φανάρι και κρατάει το φανάρι
στης αγάπης την πληγή

Πήρα κόκκινη καρδιά και πουκάμισα φαρδιά φοράω
και ρωτάω να μου πουν όσοι ξέρουν ν΄ αγαπούν σε ποιον έρωτα χρωστάω

Πήρα κόκκινα φτερά και περνάω μια χαρά γελάω
Πιάνω σώμα του χιονιού και ουρά χελιδονιού στου Θεού τ΄ αυτί μιλάω

Πώς μ΄ αρέσει αυτός ο ήλιος την καρδιά που λέει cuore
κι είναι βάσανο ο φίλος που ζητάει la grande amore

“come amo questo sole
il mattino dentro il cuore
che tortura quest’amico
a parlar del grande amore”

RED SHADES

I put on my red shades and everything around looks like a film
and I don’t know how to live, neither how to love, I supervise my life

I got a red pen and I go coast to coast and I write
songs of fire, of fire and of blaze, I copy my own life

I so like this sun, I so like this sun
I so like it in the morning
and my friend torments me, and my friend torments me
calling for a day trip

I so like the moon, I so like the moon
when it comes out to see us
and it holds the lamp, and it holds the lamp
on the wound of love

I got a red heart and I’m wearing loose shirts
and I ask those who know how to love to tell me
what love do I owe my debt to

I got red wings and I’m having a great time, I’m laughing
I touch the body of the snow and the tail of a swallow
I speak in God’s ear

I so like this sun who calls the heart “cuore”
and my friend torments me asking for la grande amore

come amo questo sole
il mattino dentro il cuore
che tortura quest’amico
a parlar del grande amore

GRANDE AMORE

Chiudo gli occhi e penso a lei
Il profumo dolce della pelle sua
E’ una voce dentro che mi sta portando dove nasce il sole
Sole sono le parole
Ma se vanno scritte tutto può cambiare
Senza più timore te lo voglio urlare questo grande amore
Amore, solo amore è quello che sento

Dimmi perché quando penso, penso solo a te
Dimmi perché quando vedo, vedo solo te
Dimmi perché quando credo, credo solo in te grande amore

Dimmi che mai
Che non mi lascerai mai
Dimmi chi sei
Respiro dei giorni miei d’amore

Dimmi che sai
Che solo me sceglierai
Ora lo sai
Tu sei il mio unico grande amore

Passeranno primavere,
Giorni freddi e stupidi da ricordare
Maledette notti perse a non dormire altre a far l’amore

Amore, sei il mio amore
Per sempre, per me.

Dimmi perché quando penso, penso solo a te
Dimmi perché quando amo, amo solo te
Dimmi perché quando vivo, vivo solo in te grande amore

Dimmi che mai
Che non mi lascerai mai.
Dimmi chi sei
Respiro dei giorni miei d’amore
Dimmi che sai che non mi sbaglierei mai
Dimmi che sei, che sei il mio unico grande amore

GREAT LOVE

I close my eyes and think of her
The sweet scent of her skin
It’s a voice inside, taking me where the sun rises
Alone are the words
But if written, everything can change
With no more fear, I’ll want to shout this great love
Love, only love, is what I feel
Tell me why when I think, I only think of you
Tell me why when I see, I only see you
Tell me why when I believe, I only believe in you
Great love

Tell me that you never,
That you will never leave me
Tell me who you are
Breath of my days of love
Tell me you know
That it’s only me you’ll choose
Now you know
You are my only great love
Springs go by
Cold and stupid days to remember
Cursed nights without sleep
Others make love
Love, you are my love
Forever, for me
Tell me why when I think, I only think of you
Tell me why when I love, I only love you
Tell me why when I live, I only live in you
Great love
Tell me that you never,
That you will never leave me
Tell me who you are
Breath of my days of love
Tell me what you know
I could never get it wrong
Tell me that you are
That you’re my only great love
That you’re my only great love

ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ

Όταν έχω εσένα
μπορώ να ονειρεύομαι ξανά
ν΄ ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά
να πιάνω μες τα χέρια μου
τον κόσμο να τον φτιάξω

Όταν έχω εσένα
μπορώ να μη βυθίζομαι αργά
τα βράδια που ματώνεται η καρδιά
και πιάνω το μαχαίρι
το σκοτάδι να χαράξω

Κάνε ένα βήμα
να κάνω εγώ το επόμενο
αίμα μου και σχήμα
λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο

Όταν έχω εσένα
κοιμάμαι σαν παιδί έχω έναν άνθρωπο
μη φοβού κανένα
Εγώ κι εσύ στον κόσμο
τον απάνθρωπο
Εσύ κι εγώ

Όταν έχω εσένα
μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά
μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά
να πιάσω με τα χέρια μου
τους δράκους να σκοτώσω

Όταν έχω εσένα
αντέχω πάω δίπλα στον γκρεμό
το ξέρω έχω ένα χέρι να πιαστώ
κοντά μου έναν άνθρωπο
τα χρόνια μου να ενώσω

WHEN I HAVE YOU

When I have you
I can dream again
sail the seas
grab the world with my own hands and create it once again

When I have you
I can stop my slow sinking
those nights when the heart bleeds
and I get hold of a knife
to etch the darkness

Take a step
and I’ll take the next
my blood and my shape
speech and soul in the same context

When I have you
I sleep like a child, I have another human being
I’m not scared of anyone
You and I in the cruel world
You and I

When I have you
I can paint over the rust with silver
I can sleep in peace
get hold of the dragons with my own hands
and kill them

When I have you
I’m strong enough to walk by the cliff
when I know that I have another hand to get hold of
another human being by my side
to join my years with

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ

Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό
λες και πέφτουμε σε τοίχο μ’ εκατό
έτσι ανάποδα λυγάει το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα

Λες κι στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί
πως κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
για ανθρώπων έργα

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ’ ασανσέρ σ’ ένα κελί
που ένας το ‘βλεπε το φως για Ανατολή
κι άλλος για Δύση

Λες και μέσα μας τ’ αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραββάν
τ’ ανθρώπου η φύση

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα

PEOPLE’S DEEDS

Like having ice cream in the winter
like crashing on a wall at 100 mph
that’s how the rod of the mind
bends tonight

Like the level of love tries to find
the treasures that are hidden in mud
like the crosses that got cut on the fingers
for people’s deeds

Eyes and hearts beyond repair
with broken buttons and zips
some of my words were too heavy for you
and you decided to live without me

Like we laid down the rugs in August
like the lift stopped at a prison cell
because one of us thought the light was a sunrise
and the other thought it was a sunset

Like the opposites inside us attempt
to vote in the same voting booth
like an everlasting Jesus or Barabbas
the nature of humans

Eyes and the hearts beyond repair
with broken buttons and zips
some of my words were too heavy for you
and you decided to live without me

ΚΡΑΤΑΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΓΑΠΗ

Τι ωραιώθης και τι ηδύνθης ἀγάπη, εν τρυφαίς σου;
Τούτο μέγεθός σου, ωμοιώθης τω φοίνικι
και οι μαστοί σου τοις βότρυσιν

Είπα ἀναβήσομαι επὶ τω φοίνικι,
κρατήσω των ύψεων αυτού΄

Εγὼ τω αδελφιδώ μου,
και επ᾿ εμὲ η επιστροφὴ αυτού΄
ευώνυμος αυτού υπὸ την κεφαλήν μου,
και η δεξιὰ αυτού περιλήψεταί με.

Υπὸ μήλον εξήγειρά σε· – και η δεξιὰ αυτού περιλήψεταί με
εκεί ωδίνησέ σε η μήτηρ σου, – ευώνυμος αυτού υπὸ την κεφαλήν μου
εκεί ωδίνησέ σε η τεκούσα σου.

Θες με ως σφραγίδα επὶ την καρδίαν σου,
ως σφραγίδα επὶ τον βραχίονά σου·
Θες με ως σφραγίδα επὶ την καρδίαν σου,
ως σφραγίδα επὶ τον βραχίονά σου·
ότι κραταιὰ ως θάνατος αγάπη
σκληρὸς ως Άδης ζήλος
ότι κραταιὰ ως θάνατος αγάπη
σκληρὸς ως Άδης ζήλος
περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός
φλόγες αυτής·
περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός
φλόγες αυτής·
ύδωρ πολὺ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην,
και ποταμοὶ ου συγκλύσουσιν αυτήν.
ύδωρ πολὺ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην,
και ποταμοὶ ου συγκλύσουσιν αυτήν.

LOVE EVERLASTING LIKE DEATH

How beautiful you’ve become and how sweet you are
love with your caresses
Your wonderful build…
you look like a palm tree
and your breasts are like two bunches of grapes

I said: I’ll climb the palm tree
and I’ll stay on top

I belong to my beloved
and his desire is for me
His left hand under my head
and with his right hand he will embrace me

I woke you up under the apple tree
And with his right hand he will embrace me
Where you mother gave birth to you
His left hand under my head…
Where she who brought you to this world suffered the pain

Stamp me on your heart
Like a stamp on your arm
Because love is strong like death,
and cruel like the underworld is the desire
Because love is strong like death,
and cruel like the underworld is the desire
The sparks of love are sparks of fire, flames of her own
The sparks of love are sparks of fire, flames of her own
Even much water cannot extinguish love
and the rivers cannot drοwn it
Even much water cannot extinguish love
and the rivers cannot drοwn it

All translations by Mihalis Germanos